سرزمین من

                                   کزین برتر  اندیشه بر نگذرد

خداوند خورشید و خداوند ماه

                                       خداوند روزی ده و رهنما

خداوند کیهان و گردان سپهر

                                     فروزنده ی ماه و ناهید و مهر

به نیکی گرای و میا زار کس

                                    ره رستگاری همین است و بس

                                              اشو زرتشت

اشو زرتشت پیام آور آیین راستی و خرد  گویی، ۱۷۶۸سال پیش از میلاد به روز۶ فروردین در سرزمین ایران زاده شد.کتاب اوستا زادگاه ایشان را( رَگه) در کنار رودخانه ی (درجی) و در نزدیکی دریاچه ی (چیچِِست) گزارش کرده است . 

اشوزرتشت ،در نوجوانی باورهای خرافی مردم وپرستش خدایان پنداری را نادرست تشخیص داد.آنگاه در ۲۰سالگی تنهایی را بر گزید و به طبیعت روی کرد و پروردگار خود را با دیده ی دل شناخت.وی در ۳۰ سالگی از سوی خداوند به پیامبری بر گزیده شد و برای نخستین بار آیین

یکتاپرستی را به جهانیان سفارش کرد.

در اندیشه و پیام اشوزرتشت ،خداوند هستی بخش ،اهورا مزدا نام دارد. 

اهورا به این چم است.(هستی بخش)،(مز =بزرگ) و همچنین (دا) از دانش ودانایی آمده است

ازاین دید گاه خداوند ،دانای بزرگ است. انسان را برده ی خویش نمی داند بلکه با خردی که به انسان بخشیده ،جایگاه ارزشمند انسانی و دانایی را به او پیشنهاد کرده است.از دیدگاه زرتشت خداوند ،کینه توز،انتقام جو ،خشمناک و مجازاتگر نیست بلکه سراسر نیکی و داد است.

نگرش آیین زرتشت به جهان هستی ،پیروی و پیوستن به قانون اشا است از دیدگاه او، خداوند جان و خرد جهان را بر پایه ی هنجاری آفریده که بر تمام هستی حکم فرماست او این هنجار و نظم حسا ب شده را اشا می نامد .

استواری قانون اشا بر جهان هستی بازتاب اراده و خواست پروردگار بزرگ است انسان باید خود را با هنجار هستی ،همگام و همراه سازد.راستی و درستی،مهر و فروتنی و فروزه های نیک انسانی را در خود پرورش دهد. قانون اشا نیروی هماهنگ کننده ی جهان هستی است و هیچ پدیده ای از اتم تا کهکشان وجود ندارد که بر پایه ی این هنجارهماهنگ استوار نباشد.

                                 ( دو گوهر همزاد ) 

اشو زرتشت ،در فلسفه ی پیام خود به دو گوهر همزاد ولی متضاد اشاره دارد که در نظم هستی نقش دارند.اثر این دو گوهر نیرویی است که در کوچکترین ذره ها به صورت مثبت و منفی در

پروتون و الکترون وجود دارد و در همه جای هستی حتی کهکشان ، به گونه ی کشش و رانش و یا دو نیروی نا همگون اثر می گذارد. این ها هیچ  کدام در نظم اشا ،بد آفریده نشده اند.بلکه لازم و ملزوم یکدیگرند ،از این رو اهورا مزدا خالق بدی ها و زشتی ها نیست.

آن چه آفریده شده بر مبنای خرد اهورایی ،همه نیک و خوب هستند .این دو گهر همزاد و متضاد  ، به هنگام گزینش و انتخاب ،پیوسته در اندیشه ی انسان  بروز می کند. انسان دانا که از خرد و دانش بهره مند است ، سپَننتَه مَینو به این چم که منش سازنده در اندیشه ی او پدیدار و پویا می گردد ، در ذهن او ، أنگره مَینو یعنی منش ویران کننده و آسیب رسان که در زبان فارسی اهریمن بیان شده است به وجود می آید.بنابراین آفریننده ی اهریمن یا اندیشه ی ویرانگر، خداوند نیست بلکه انسان نادان است که کژاندیشی را به گفتار دروغ و کر دار نا شایست تبدیل می کند.