نگرش آیین زرتشت به جهان هستی ،پیروی و پیوستن به قانون اشا است از دیدگاه او، خداوند جان و خرد جهان را بر پایه ی هنجاری آفریده که بر تمام هستی حکم فرماست او این هنجار و نظم حسا ب شده را اشا می نامد .
استواری قانون اشا بر جهان هستی بازتاب اراده و خواست پروردگار بزرگ است انسان باید خود را با هنجار هستی ،همگام و همراه سازد.راستی و درستی،مهر و فروتنی و فروزه های نیک انسانی را در خود پرورش دهد. قانون اشا نیروی هماهنگ کننده ی جهان هستی است و هیچ پدیده ای از اتم تا کهکشان وجود ندارد که بر پایه ی این هنجارهماهنگ استوار نباشد.
( دو گوهر همزاد )
اشو زرتشت ،در فلسفه ی پیام خود به دو گوهر همزاد ولی متضاد اشاره دارد که در نظم هستی نقش دارند.اثر این دو گوهر نیرویی است که در کوچکترین ذره ها به صورت مثبت و منفی در
پروتون و الکترون وجود دارد و در همه جای هستی حتی کهکشان ، به گونه ی کشش و رانش و یا دو نیروی نا همگون اثر می گذارد. این ها هیچ کدام در نظم اشا ،بد آفریده نشده اند.بلکه لازم و ملزوم یکدیگرند ،از این رو اهورا مزدا خالق بدی ها و زشتی ها نیست.
آن چه آفریده شده بر مبنای خرد اهورایی ،همه نیک و خوب هستند .این دو گهر همزاد و متضاد ، به هنگام گزینش و انتخاب ،پیوسته در اندیشه ی انسان بروز می کند. انسان دانا که از خرد و دانش بهره مند است ، سپَننتَه مَینو به این چم که منش سازنده در اندیشه ی او پدیدار و پویا می گردد ، در ذهن او ، أنگره مَینو یعنی منش ویران کننده و آسیب رسان که در زبان فارسی اهریمن بیان شده است به وجود می آید.بنابراین آفریننده ی اهریمن یا اندیشه ی ویرانگر، خداوند نیست بلکه انسان نادان است که کژاندیشی را به گفتار دروغ و کر دار نا شایست تبدیل می کند.
